Een uitdrukking die ik wel kende maar veel te vaak ben gaan ervaren nu ik als mediator werk.
Ik was op de hoogte hoe gezinnen in elkaar zitten dat dat een effect heeft op iemand latere leven. Vaak genoeg tijdens counselors gesprek komen de ouderlijk gezinsperikelen voorbij en kunnen we daarmee aan de slag. Nu als mediator kom ik tegen dat mensen vastlopen in het afwerken van een nalatenschap. En dat stokt omdat men het niet eens is. En natuurlijk gaat het dan over geld. En dat geld staat symbool voor zich te kort gedaan voelen, niet gezien, niet gewaardeerd, genegeerd voelen. En ik verbaas me dat ouders soms keuzes maken waar hun kinderen later doodongelukkig van worden. Omdat het niet eerlijk lijkt. Omdat het niet lijkt te kloppen. Keuzes zijn gemaakt maar niet altijd duidelijk waarom. Vaak wordt dan gezegd dat vader of moeder niet meer toerekeningsvatbaar was. In een richting geduwd is. En de behoefte omdat de rechter maar te laten bepalen of het allemaal wel of niet klopt.
En ik, ik weet het niet, ik ervaar alleen dat wanneer vader of moeder intussen overleden is, het lastig is om er nog met elkaar uit te komen. Gerechtigheid wordt gezocht in de afwikkeling van geldzaken. En altijd denk ik, waren deze gesprekken maar voor het overlijden gevoerd, toen vader en/of moeder nog in leven waren. Als gezin om tafel, de dingen regelen, uitspreken, organiseren. Dan zijn kinderen zachter, ook naar elkaar, omdat vader of moeder er nog bij is. Die zijn zich dan misschien ook bewuster van de gevolgen van de keuzes die ze maken. Want ik denk als ze wisten welke ellende het achteraf veroorzaakte ze het zo niet gedaan hadden. Want als ouders wil je over het algemeen harmonie in je gezin.
Soms betichten mensen elkaar van opzet, dat ze het zo geregeld hebben. Misschien is dat zo, maar niemand heeft dan beseft welk lijden er ontstaat door dit gebeuren. Het niet af kunnen ronden van een nalatenschap, betekent niet echt in rouw kunnen gaan, niet echt dat wat je als kind over komen is zo goed mogelijk kunnen verwerken. Het betekent keer op keer de wond opnieuw openen en vaak nog wat zout erin ook.
Ik hoop daarom dat mensen gaan beseffen dat je beter voor pre-mediation kunt kiezen, begeleide gezinsgesprekken over hoe zaken regelt moet worden, uit kunnen spreken wat er dwars zit, luisteren aar elkaar. Dat zou echt heel veel ellende achteraf kunnen besparen. Diana Kors
