Zoals ik op mijn website schrijf, familieruzies komen in de beste families voor, en zo cliché als dat klinkt, zo waar ook. Nu kun je discussie hebben over wat dan beste familie is, maar ik denk dat wel allemaal wel iemand kennen waarbij we denken als we horen dat zij mediation ingezet hebben , Nee joh, bij hen, zo’n perfect gezin, hoe is het mogelijk?
We zitten vaak nog vast in de oude denkpatronen van vroeger, die hardnekkiger zijn dan we zouden willen of verwachten. En door die oude denkpatronen ontstaat er vaak schaamte, we moeten dat toch zelf binnenkamers oplossen en niet die vuile was buitenhangen.
Vroeger bestonden geen mediators, maar hadden we de pastoor, de dominee, of misschien ook wel de dokter of een familielid. En dan was het geen mediation maar dan werd gezegd dat het zo moest en zo gebeurde het, want als zij het zeiden…
Wanneer we in dat oude denken vastzitten vergeten dan dat het gesprek aangaan met een buitenstaander erbij niet zwak is, maar juist getuigd van kracht en moed.
En met elkaar heb je maar één doel, en dat is harmonie herstellen. Om wel samen op het feest van open en oma te zitten die 60 jaar getrouwd zijn, om wel samen naar die uitvaart te kunnen. Belangrijk momenten in ons leven waarbij het fijn is als de grootste strijdbijl is begraven.
En soms is het fijn, dat je daar een onafhankelijke en onpartijdige gesprekspartner bij kunt vragen, die niet zegt hoe het moet of hoort, maar die jullie er zelf uit laat komen.
